De reep die je nooit deelt, nu als bol.

Er bestaat geen snelle weg naar deze smaak.

Fel groen pistache-ijs bestaat.

Sommige noten schreeuwen om aandacht.

Wie vanille saai noemt, heeft nooit goede gehad.

Zoet en zuur vechten hier niet, ze dansen.

Roomijs is troost.

We hebben niets toegevoegd om interessant te doen.

Dit ijs heb je niet ontdekt, je bent ermee opgegroeid.

Tegenpolen, en ze weten het van elkaar.

Eén Belgische koek was ons niet genoeg, dus namen we er twee.

Sommige smaken hebben geen uitleg nodig, alleen een goede uitvoering.

Hartig en zoet in één bol: op papier een gok, in je mond een zekerheid.

We gaan niet beweren dat je een tweede bol neemt.

Italië maakte er een dessert van, wij maakten het koud.

Koffie stopt bij ons niet bij de kop.

Tropisch zonder toeters.

Een goede mango laat zich niet opjagen.

Bijna te fris om ijs te noemen.

Klein fruit, grote mond.

Een aardbei is maar een paar weken op zijn best.

Geen smaak voor twijfelaars.

Wild fruit heeft karakter, en dat halen we er niet uit.

Niet iedereen hoeft dit lekker te vinden.

Dit ijs vraagt niet of je wakker bent, het maakt je wakker.

Geen franje, wel een mening.

Fris met een vergunning.

Dit leggen we niet uit aan wie het niet kent.

Herinneringen hebben een temperatuur.